Hilde’s verhuizing naar Turkije; een avontuur om niet te vergeten

28 november 2017, Hilde Tanghe

Hilde Tanghe is 14 jaar geleden naar Turkije verhuisd. Zij is 68 jaar oud, getrouwd, en ze zijn beiden met pensioen. Ze komt, net als haar man, uit het Vlaamse deel van België. Voordat ze met pensioen ging was ze zelfstandig boekhouder. Toch wilde ze wat meer avontuur en besloot ze uiteindelijk om te verhuizen naar Turkije.

Stage

‘Mijn avontuur begon eigenlijk al in 1968, ik was toen 19 jaar oud. In die tijd moest ik stagelopen en ik heb ervoor gekozen om dit in Turkije te doen. In die tijd was Turkije nog helemaal geen vakantieland en alles was dus ook nieuw voor mij. Alle plekken in het land waren toen nog onontdekte pareltjes – het Turkije dat nooit meer terugkomt. Tijdens deze stage ben ik eerst twee maanden in Istanboel gebleven.  Ik heb die tijd optimaal benut door alles van de stad te bekijken en veel andere leuke dingen te ondernemen. Istanboel is een prachtige stad als het gaat om de historie, architectuur en cultuur.  Na mijn stage werd er een rondreis georganiseerd voor alle stagiairs. Deze rondreis liep van het zuiden van Turkije naar het noorden van Istanboel. Deze 14-daagse reis in combinatie met mijn stage heeft ervoor gezorgd dat ik altijd terug verlangde naar Turkije.’

Huisje boompje beestje

‘In de tijd die volgde bleef de drang er altijd om terug te keren naar Turkije. Toch waren er andere dingen die op dat moment meer prioriteit hadden. Ik moest mijn studie afronden, ik ging uit huis, lager ging ik ook trouwen en kreeg ik kinderen. Hierdoor bleef het plan om terug te gaan naar Turkije even op een laag pitje staan. Pas in 1992 ben ik voor het eerst met mijn gezin teruggegaan naar Turkije. We gingen toen op vakantie naar Bodrum. De jaren erna gingen we elk jaar naar Turkije omdat dit voor ons toch de ideale bestemming was. De drang werd toen steeds groter om er uiteindelijk te gaan wonen. Deze drang hebben we 14 jaar geleden dus omgezet in een daadwerkelijke verhuizing.’

Onze eerste indruk

‘De eerste weken dat we er woonden waren voor ons onwerkelijk. We waren zo blij met ons huis en het prachtige uitzicht. Al die jaren had ik dit in mijn hoofd gehad en het was nu werkelijkheid geworden. Veel luxe was er niet, maar dat vonden wij totaal niet erg. We kwamen aan in april, toen alle mooie bloemen en planten nog bloeiden, iets wat de toeristen in de zomer missen. We wonen in een toren en kunnen hier in eenvoud genieten van alle rust en stilte.’

Hot Air Ballons in Cappadocia, Turkey

Verschillen met het thuisland

‘Natuurlijk kom je in het dagelijks leven voor uitdagingen te staan. Zo is de Turkse taal heel anders dan de Nederlandse-. Ik had dan wel een Turkse cursus gedaan, maar ik kon er nog geen vloeiende zinnen mee maken. Het was dus veel praten met handen en voeten. Nu ik er wat langer woon ben ik wat meer gewend aan de taal, maar echt vloeiend spreek ik het nog niet. Gelukkig zijn er altijd wel Europeanen die je met grote problemen kunnen helpen. Verder doen we gewoon ons eigen ding en worden we geaccepteerd als vreemdelingen. Wij willen ons verder ook niet echt inmengen met de lokale bevolking, dus dat is verder prima.’

‘Ook qua cultuur zijn er de nodige verschillen met Nederland. Het belangrijkste is dat je je hier niet te aanstootgevend moet gedragen. Dit kan erg verkeerd opgevat worden. Een andere tip is om in eenvoud te leven. Zodra de mensen zien dat je met geld gaat strooien willen ze allemaal wat van je hebben.
De mensen hier houden heel erg van praten en ook de familie is erg belangrijk in Turkije. Dit zijn dus ook de voornaamste dingen die zij ondernemen in hun vrije tijd. Ikzelf ben wat minder van het praten. Ik vind het wel heerlijk om te tuinieren, te wandelen en te kantklossen. Mijn man daarentegen is vooral bezig met het koken en afwassen. Af en toe maakt hij ook dingen van olijfhout, dat is hier overal te vinden. We hebben dus wat andere gebruiken dan de lokale bevolking, maar dat gaat prima samen.’

Tips

‘Mijn allerbelangrijkste tip is: weet goed waar je aan begint. Ga dus voordat je gaat verhuizen naar het betreffende land is om er eerst even ‘proef te wonen’. Hierdoor kom je erachter wat het land allemaal te bieden heeft en of je het er wel echt naar je zin hebt. Als het dan tegenvalt kan je altijd nog terug, als je er al woont kan dat nou eenmaal niet zo makkelijk. Er zit hier nogal wat verschil in de seizoenen (temperatuur en stormen), hierdoor was dit in het begin ook wel even wennen. Zeker omdat het er soms best pittig aan toe kan gaan met het onweren en bliksemen. Dit kan gepaard gaan met het uitvallen van de elektra.’

‘Tips voor het zoeken van een huis heb ik niet echt. Voor mij was het van jongs af aan al een gevoel dat ik hier wilde wonen. Hierbij had ik het geluk dat mijn man me wilde volgen op dit avontuur. Tot slot denk ik dat het heel belangrijk is om voor je verhuizing goed te kijken wat je echt mee wil nemen en wat niet. Sommige mensen nemen al hun spullen mee tijdens hun verhuizing, maar dit is zeker niet nodig. Bedenk van tevoren wat je mee wil nemen en koop de rest in het land waar je naartoe gaat.’

‘Al met al was het voor mij een van mijn beste beslissingen uit mijn leven, maar dat hoeft het dus niet voor iedereen te zijn.’

Deel dit artikel: